Logisch denkende mensen zullen het verklaren,
Bange mensen zouden er nooit aan beginnen,
En ik, ik hou er wel van.
Het maakt je weer een beetje kinds, zoals toen je voor de eerste de wc rol afrolde door het hele huis, on ter eerste tot aan de zolder zonder de sliert te breken, voor mama het ziet.
Spannend.
Nog nooit gedaan.
Je weet niet of het zal lukken.
Je weet dat je zo rap mogelijk moet zijn.
On ter eerste.
zoiets dus...
En omdat grote jongens de zolder niet hoog genoeg vinden wordt die vervangen door de bergen.
De race was van de "enduro" variëteit, wat in 't kort inhoud dat je met de (ski-)lift naar boven wordt gehaald, dan over een min of meer uitgezette koers naar beneden knalt en tussenin moet er af en toe nog getrapt worden ook.
En net zoals bij een goed skiverlof moet er ook gewacht worden aan de lift...
Waarna er (na nog wat wachten) kan gestart worden:
Ge ziet het uiterste concentratie, gefocused op zijn doel en vergeten het litske van zijn rugzak dicht te doen...
Zo ziet het er makkelijk genoeg uit !
Bij gebrek aan een persoonlijke fotograaf op de coolste plekken, zijn er van mijn collega's betere foto's gemaakt dan van mij, maar het doet me toch genoegen dat ik sommigen kon bijhouden...
(let op het weggetje waar Flo juist afkomt op de achtergrond)
Nico die een poging doet om mij bij te houden (ik ben al weg...)
Voor de geïnteresseerden, de stand:
na 6 manches zaterdag 217ste van 350.
na nog eens 3 manches zondag (en 2 lekke banden en een gebroken achteras) 312de.
Voor een niet bijster speciaal totaal; de 262ste plaats !
Jammer voor de getallekes, zaterdag zag het er even naar uit dat ik de kaap van 200 zou voorbijgaan.
Maar wat een weekend !
Zelden nog zo veel gereden op zo'n korte tijd,
zo veel mooie weggetjes gezien,
zo snel naar beneden geknald,
en zo moe geweest achteraf.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten